Το Πανεπιστημιακό Άσυλο στη χώρα μας

Το Πανεπιστημιακό Άσυλο ισχύει στη χώρα μας από το 1836 μέχρι σήμερα και στηρίζεται στους άγραφους νόμους, δηλαδή στο Εθιμικό Δίκαιο. Με εξαίρεση τις περιόδους κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος, όλες οι Κυβερνήσεις σεβάστηκαν και σε γενικές γραμμές προστάτευσαν το Πανεπιστημιακό Άσυλο. Από το 1974, που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στην πατρίδα μας, μέχρι και στις μέρες μας δεν έχουν παρατηρηθεί εμφανείς παραβιάσεις του. Το 1982 κατοχυρώνεται, για πρώτη φορά με νόμο, το Πανεπιστημιακό Άσυλο. Με το νόμο αυτό ορίζεται πότε και πώς καλείται η Αστυνομία από τις Πανεπιστημιακές αρχές να αντιμετωπίσει παράνομες πράξεις στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Το 2011 ο παραπάνω νόμος καταργείται με μεγάλη πλειοψηφία από τη Βουλή (ψήφισαν, αν θυμάμαι καλά, 250 βουλευτές υπέρ της κατάργησης). Στο νέο νόμο πλαίσιο περί παιδείας πουθενά δε γίνεται λόγος για το άσυλο στα Πανεπιστήμια. Έτσι, καταργείται η νομική έννοια και η νομική υπόστασή του. Με απλά λόγια απενεργοποιείται η νομική ισχύς του με την απαλοιφή του. Παρόλα αυτά όμως στα χρόνια που μεσολάβησαν, το Πανεπιστημιακό Άσυλο, στηριζόμενο στο Εθιμικό Δίκαιο δεν παραβιάστηκε και ούτε έγινε καμιά απόπειρα παραβίασής του. Με τον τελευταίο νόμο, που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 2/8/2017 επανέρχεται το Πανεπιστημιακό Άσυλο και ορίζεται μεταξύ άλλων ότι «η επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των Α.Ε.Ι. λαμβάνει χώρα σε περιπτώσεις κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής, αυτεπαγγέλτως και σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση μετά από απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου».
Κατά τη χρονική περίοδο 1982 – 2011 που το Πανεπιστημιακό Άσυλο ήταν κατοχυρωμένο με νόμο, έγινε άρση αυτού και επέμβαση της Αστυνομίας μετά από αίτημα της Πανεπιστημιακής Αρχής στις εξής περιπτώσεις: α) το Νοέμβριο του 1985 στο Χημείο Αθηνών μετά τη δολοφονία του Μιχ. Καλτεζά, επί πρυτανείας Μιχ. Σταθόπουλου β) το 1991 στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο, μετά από κάψιμο της Πρυτανείας, επί Πρυτανείας του Νίκου Μαρκάτου, γ) το 1995 στο Ε.Μ.Π. μετά από σοβαρά προβλήματα που δημιουργήθηκαν εντός του χώρου του Πολυτεχνείου, επί πρυτανείας Ν. Μαρκάτου και δ) το 2002 σε δασώδη περιοχή που ανήκε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπου διαπιστώθηκε η καλλιέργεια χασισοφυτείας.


Από την ιστορική αναδρομή του Πανεπιστημιακού Ασύλου διαπιστώνουμε ότι αυτό δεν παραβιάστηκε και δεν καταπατήθηκε από τις εκλεγμένες από το λαό κυβερνήσεις. Η ελευθερία στην έρευνα, τη διδασκαλία, την έκφραση και τη διακίνηση ιδεών μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους έγιναν απόλυτα σεβαστές. Κατοχυρώθηκαν οι ακαδημαϊκές ελευθερίες και προστατεύθηκαν τα δικαιώματα στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας. Όλα αυτά διασφαλίζονται από τον τελευταίο νόμο, όπως διασφαλίζονταν και κατά το παρελθόν, από το Εθιμικό Δίκαιο και προγενέστερους νόμους. Δεν αντιμετωπίζεται όμως το πρόβλημα των ατόμων, φοιτητών και μη, που προβαίνουν σε αξιόποινες πράξεις, σε βαθμό πλημμελήματος, εντός ή εκτός πανεπιστημίων και εκμεταλλευόμενοι το Πανεπιστημιακό Άσυλο πετυχαίνουν τη μη ποινική τους δίωξη, επειδή οι πανεπιστημιακές αρχές αποφεύγουν, κατά κανόνα, να ζητούν την επέμβαση της δημόσιας αρχής. Το άσυλο βέβαια δεν αλλοιώνει την ισχύ των νόμων. Πρέπει οι παραβάτες να παραπέμπονται στη δικαιοσύνη, ανεξάρτητα από τον τόπο διάπραξης του αδικήματος.


Ανακεφαλαιώνοντας θα μπορούσαμε να πούμε πως οι Πανεπιστημιακές Αρχές και η Αστυνομία είναι οι πλέον αρμόδιες ώστε ο νέος νόμος να προστατεύει το Πανεπιστημιακό Άσυλο και να παραπέμπει τους παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου στη δικαιοσύνη. Απαραίτητη σε αυτή την περίπτωση είναι και η πολιτική βούληση. Χωρίς αυτή ο νόμος θα παραμείνει και πάλι ανενεργός, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα. Το Πανεπιστημιακό Άσυλο ήταν και είναι προστατευμένο, πλην όμως προκαλείται το κοινό περί δικαίου αίσθημα, όταν οι κάθε είδους παραβάτες βρίσκουν καταφύγιο στις πανεπιστημιακές σχολές και αποφεύγουν την ποινική τους δίωξη.Είναι αδιανόητο ορισμένες ομάδες ατόμων να προβαίνουν σε παράνομες πράξεις, όπως κλοπές, εμπρησμούς συγκοινωνιακών μέσων, παράνομο εμπόριο λαθραίων τσιγάρων και άλλα και έπειτα να κλείνονται στο πανεπιστήμιο, χωρίς να μπορεί να επέμβει η Αστυνομία. Καιρός είναι να δοθεί μία οριστική λύση και στο θέμα αυτό, αν λάβουμε υπόψη μας ότι σε καμία χώρα της Ενωμένης Ευρώπης, το Πανεπιστημιακό Άσυλο, όπου αυτό ισχύει, δεν εμποδίζει την επέμβαση των αρχών για τα πάσης φύσεως αδικήματα.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω λέμε ΝΑΙ στο Πανεπιστημιακό Άσυλο, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, τη διδασκαλία και την έρευνα, αλλά ΟΧΙ όμως στο άσυλο σε όσους παραβαίνουν τους νόμους του κράτους.

 

Πασχάλης Πούλος
Φιλόλογος

Rate this item
(0 votes)

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Facebook Fanpage

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

Η εφημερίδα δημοσιεύει άρθρα συνεργατών και αναγνωστών, τα οποία δημοσιεύονται με ευθύνη του συντάκτη του άρθρου κάθε φορά, και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υιοθετεί τις απόψεις αυτές.
Κύλιση στην Αρχή